Nog een paar dagen te gaan!

1 week to go: de “generale repetitie”

Door Marlena

Na bijna driekwart jaar van trainingsvoorbereiding komt het moment van de waarheid nu steeds dichterbij. Vandaag precies over 1 week lopen we de NY marathon! Het aftellen heeft hier inmiddels serieuze vormen aangenomen, de nachtjes slapen tot we vertrekken met het vliegtuig worden op ons lichtkrant bord fanatiek bijgehouden, ook voor onze kinderen die erg met ons meeleven leuk om te doen.

Vandaag stond mijn laatste duurtraining op het programma, 10 km dit keer. Ik wilde deze training aangrijpen om de omstandigheden straks in NY zo goed mogelijk na te bootsen. Het weer van vandaag ligt volgens de huidige voorspellingen dicht bij de temperatuur van 3 november: 11 graden met een zonnetje. Prima loopweertje! Wel is de wind vandaag met zijn kracht 4 waarschijnlijk wat prominenter aanwezig maar dat is niet erg, inmiddels zijn we wel wat gewend. Omdat de temperatuur straks vergelijkbaar zal zijn kleed ik me vandaag alvast zoals ik me ook bij de marathon wil kleden: uiteraard mijn Northwave shirt en korte broek, mijn afneembare mouw sleeves (echt ideaal, als je het warm krijgt, schuif je die zo af), mijn compressiesokken (niet zo charmant maar geen koude onderbenen 😉 en mijn goed ingelopen Brooks schoenen (die het na lang twijfelen toch hebben gewonnen van mijn andere fijne paar van het merk Saucony).
Verder draag ik ook de belts (1 voor mijn gelletjes en 1 voor mijn telefoon) die ik straks bij me zal dragen. Om mijn ene pols mijn zweetbandje en om mijn andere pols mijn Garmin sporthorloge, mijn trouwe metgezel tijdens al mijn trainingen en nauwkeurige registrator van alle kilometers die ik heb gelopen. Ik heb nu als feature ingesteld dat er een alarm afgaat als mijn snelheid te hoog wordt om een te snelle start te voorkomen (want dat is toch wel de tip die echt iedereen je meegeeft: ga vooral niet te hard van stapel). Daarnaast gaat ook mijn telefoon altijd mee om muziek te kunnen luisteren onderweg. Dat zal hoogst waarschijnlijk straks in NY minder gebeuren om ook vooral niks te missen van de sfeer van het enthousiaste publiek onderweg. Maar toch zullen er ook wat saaiere of zwaardere stukken zijn in het 42,195 km lange parcours waarbij mijn zorgvuldig uitgekozen opzwepende muziek op mijn Spotify playlist me net dat extra steuntje zal geven wat ik nodig heb.

Deze laatste loop gaat erg goed, ik loop hem exact op mijn marathon tempo van 6:50 min/km en een hartslag rond de 165 (ja, voor mij is dat laag ;-). Ik vond het zelfs jammer dat mijn 10 km erop zat en ik alweer thuis was. Ook vorige week zat ik in een goede flow toen ik 20 km mocht aftikken. Twee weken ervoor stonden er nog 30 op het programma, die gingen me helaas een stuk minder goed af maar zijn uiteindelijk toch volbracht.

Is mijn marathontraining dan verder vlekkeloos verlopen? Helaas niet helemaal. Zo’n 2,5 maand terug kwam er een oude blessure de kop op steken aan mijn scheenbeen (de zgn. shinsplit), een veelvoorkomende blessure onder hardlopers veelal veroorzaakt door overbelasting. Dus werd de trainingsintensiteit wat terug geschroefd van 4 naar 3 (of soms zelfs maar 2) per week en stond er een wekelijks bezoek bij de fysio op het programma. Daar was ik afgelopen vrijdag voor de laatste keer en hoe fijn was het om geen scheutende pijn meer te voelen in mijn linkerbeen toen deze onder handen genomen werd. Ik heb het vertrouwen dat mijn lichaam dit aan kan en ook mentaal ben ik er klaar voor.

Maar terug naar mijn training van vandaag. Al lopend verbeeld ik me meerdere malen in hoe ik straks over een week in deze zelfde kleding en dezelfde cadans met dezelfde muziek door mijn koptelefoon door de straten van NY zal lopen omringd door duizenden andere lopers (deze zondagmiddag kom ik er welgeteld 5 tegen en heb ik op een paar wielrenners na de paden helemaal voor mezelf) Al omhoog klimmend op de Lekbrug verbeeld ik me dat ik over de Queensboro Bridge loop en dat de zendmast van Lopik die ik verderop zie het Empire state building is. Nog even en dit is een echte herinnering geworden waar ik waarschijnlijk nog vele malen in de toekomst tijdens het hardlopen aan zal terugdenken.
Bij thuiskomst vandaag wacht me geen medaille, geen trotse high-fives van collega’s en andere mede lopers. Daar zal ik toch echt nog 7 dagen op moeten wachten. Kan de tijd stiekem al eventjes vooruit? Ik sta te popelen en ben er klaar voor!

Een vraag? Vraag het ons!

0 + 1 = ?

This contact form is deactivated because you refused to accept Google reCaptcha service which is necessary to validate any messages sent by the form.